Dziś słuchając radia dowiedziałem się, że Koleje Śląskie znajdują więcej i więcej książek z roku na rok.
Z najnowszego raportu Biblioteki Narodowej wynika, że 41 proc. Polaków powyżej 15. roku życia przeczytało w zeszłym roku co najmniej jedną książkę. Najczęściej po książki sięga młodzież w wieku od 15 do 18 lat (56 proc.), kobiety (47 proc.) oraz mieszkańcy największych miast (71 proc.).
Czyli czytelnictwo ma się coraz lepiej.
In 2024, 23.7 percent of Swedes said that they read books every week during their spare time during the 12 months prior to the survey. In previous years, the figure had been consistently above 30 percent and was close to 40 percent a decade earlier.
Ale mamy jeszcze sporo do nadrobienia. Nawet jeśli inni zwalniają, to rośniemy zbyt wolno. Choć nawet umiarkowany wzrost jest w tych warunkach sukcesem.
Ale do brzegu:
Rosnący trend potwierdzają statystyki Punktu Rzeczy Znalezionych Kolei Śląskich, do którego trafiają zarówno książki tradycyjne, jak i czytniki e-booków. W ubiegłym roku pasażerowie zostawili w pociągach regionalnego przewoźnika 30 książek oraz 3 czytniki, a w 2026 roku już 54 książki.
Bardzo ciekawe. Czyli powiedzmy, że pozostawiono w pociągach niemal dwa razy więcej książek z roku na rok. W momencie pisania tego wpisu mamy kwiecień, tak więc niecałe pół roku wystarczyło, by przebić statystyki.
W ubiegłym roku Koleje Śląskie obsługiwały 23 linie komunikacyjne, realizując średnio 572 połączenia dziennie oraz zatrzymując się na 230 stacjach i przystankach. Rozszerzenie siatki połączeń było jednym z kluczowych działań Kolei Śląskich w 2025 roku.
Niestety istnieje mało publicznych zbiorów danych na temat książek zostawianych w komunikacji miejskiej. Dodatkowo obraz zaciemniany jest przez Book Crossing i inne romantyzujące zachowania:
Londyn, 2010:
A range of items get left behind on public transport in London, from keys and laptops to mobile phones and suitcases.
The latest figures show that in 2009/10 more than 38,000 books, almost 29,000 bags and 28,000 items of clothing were left behind by passengers.
38 000 z 200 000 przedmiotów to 20%.
Books were the most common item left by passengers on the network with 41,000 handed into the Lost Property Office during 2010/11.
Parę lat później:
Pandemia miała wpływ na ilość, ale proporcje mówią same za siebie. W ciągu 3 lat Londyńczycy dosłownie przestali gubić książki. Z 40 000 do 7 000 do 3 000 – 1 000 w ciągu dekady. To jest spektakularna ewolucja:
Tak więc:
Tak więc nie gubimy mniej rzeczy, my po prostu mniej czytamy. Nie jestem Londyńczykiem, ale trend jest niepokojący. Ludzie po prostu przestali czytać fizyczne książki, a tych co czytali nawet nie mają zamiaru odbierać. Nawet jak ktoś coś czytał, to nikogo nie obchodzi co czytał.
Możemy naiwnie wierzyć, że gubiono czytniki e-booków, że istnieje power law, w którym nadal czyta te 20%, a 80% nie, ale suma wiedzy jest stała.
Albo, że ludzie obdarzają książki większym szacunkiem i przestali je gubić. Bzdury na kiju.
Znalazłem kogoś, kto już o tym myślał:
I live in Amsterdam, and public transport here has a partnership with an iLost company, where people can claim their lost property. This site has a pretty clear structure and does not even require registration to view items forgotten by different people (personal details are, obviously, hidden).
Having a sort of data-oriented mindset, I got a „Eureka” moment – data of this kind can be great from the cultural anthropology perspective, and we can learn a lot about what kind of goods can be lost in public transport and other places.
Otóż to. To co gubimy mówi nam o tym, kim jesteśmy. Również w tej analizie książki stanowią 1% z 5000 przeanalizowanych zgubionych przedmiotów w Londynie.
Parę źródeł:
https://www.kolejeslaskie.pl/zaczytani-w-podrozy-kolejami-slaskimi
https://content.tfl.gov.uk/lost-property-office-transparency-data-fy2023-24-25.pdf
https://foi.tfl.gov.uk/FOI-2417-2425/lost-property-office-transparency-data-FY2022-23-24.pdf
https://foi.tfl.gov.uk/FOI-1592-2223/lost-property-office-transparency-data-FY2017-18-19.pdf
Dodaj komentarz